سید محمد میركمالی-چند ساعت بعد در همین روز، رهبر انقلاب از فرودگاه  عازم بهشت زهراشد وبا گرامیداشت یاد شهیدان وطن ، با رهروان دلداده و چشم انتظارخود سخن گفت و پایداری مردم  در برابر ستمشاهی و مقابله آنان با جهل مركب  و صد البته، عقب مانده سلطنت و پادشاهی راستود و اتفاقا،  در همین مراسم به سینمانیزپرداخت و فرمود : "  ما با سینما مخالف نیسیتیم ، ما با فحشا مخالفیم "
   براساس چنین نگره ای كه فصل الخطاب  نیز  نام گرفت  ، سینما كمر راست كرد و استوار قامت  شد و اهالی سینما نیز كه در پی ورشكستگی چندین ساله  جریان موسوم به فیلمفارسی ، نگران و مشوش شده بودند ، حیات دوباره یافتند واین بار،  با دلگرمی به تولید فیلم پرداختند زیرا، دیگر مجبور نبودند برخلاف الزامات كارفرهنگی یا خوشایند دسته ای از تماشاگران یا رونق بخشیدن به گیشه و... فیلم های نازل ، راهی پرده سینما ها كنند .  همچنین ، هیئت دولتهای  مختلف طی سا ل های استقرار نظام جمهوری اسلامی ، به شیوه ها و طرق گوناگون  به بالندگی هر چه بیشتر پرداختند و ضمن حمایت های معنوی و دادن تسهیلات بانكی و حتی   تصویب  قانون برای جلوگیری از ورود فیلمهای خارجی – كه بلای جان سینمای قبل از انقلاب بود – به ماندگاری و پویایی این سینما اهتمام ورزیدند .
    حالیا ، امروز دوازدهم بهمن است و سالروز ورود كسی كه به سینمای این كشور، حیاتی دوباره بخشید و به عبارتی ، آن را احیاء كرد اما دریغ این جاست  كه سینما به این رهبر، پیشوا ، مرد دوران ساز نپرداخت یا چنان كه شایسته او بوده ، نپرداخته است .
     این قصه پر غصه ، در حالی به گوش می رسد كه پرداخت سینمایی و اصولا هنری زندگی، مبارزات ،  سیر و سلوك حضرت امام ره ، نه تنها موجب بیمه شدن نظام و انقلاب  و درس آموزی  نسل كنونی خواهد شد ، بلكه اساسا، این پرسش مطرح می شود كه آیا نكته های زیبا  و  ویژگی های دوست داشتنی  زندگی و مبارزات امام ، قابلیت لازم  برای تبدیل شدن به فیلم های سینمایی شایسته و دیدنی ندارند؟
     البته، قابل ذكر است كه در جشنواره فیلم فجر سال گذشته ، فیلمی سینمایی به نام " فرزند صبح " بر اساس دوران كودكی حضرت امام( ره) در سالن ویژه رسانه ها طی یك نوبت به اكران درآمد كه آه از ضمیر تماشاگران حاضر در آن سالن ، برآورد و همگان را به اعتراف نسبت به مظلومیت آن عزیز و محبوب  ایران و ایرانیان واداشت.
     این مصیبت وسستی و كاهلی در حالی اتفاق افتاد كه تهیه كننده و شخص كارگردان طی چندین سال فرصت كاری و بهره مندی از امكانات مالی فراوان و بی شمار ، مرتكب چنین بی انصافی و كم لطفی شدند و فیلمی مهجور و بی هویت كردند كه فقط برای یك بار ، آن هم با درد و دریغ ، دیده شد وخیل تماشاگران ، در تمام دقایق این فیلم ، با تمسخر تهیه كننده و كارگردان ،  كم عنایتی و كم دقتی مدیران سینمایی را نیز به چالش كشیدند.
    امید است شاهد  فیلمی برازنده و شایسته  كسی كه محبوب قلب های میلیون ها انسان در ایران و جهان بود ، باشیم . چنین باد .