به گزارش پایگاه خبری حوزه هنری، حسن بنیانیان افزود: توسعه فرهنگی یک کشور با گسترش بازار عرضه و تقاضا برای خدمات و کالاهای فرهنگی شکل می‌ گیرد، اما اکنون در کشور ما هر چند تولید کالای فرهنگی به ظاهر در حال افزایش است؛ اما در مقابل آن تقاضا برای کالای فرهنگی خارجی و به ویژه صنایع دستی چینی افزایش پیدا می‌کند.

او تاکید کرد: اکنون داشته‌های فرهنگی ما، مانند میدان نقش جهان، به جای عرضه کالای فرهنگی ایرانی برای فروش کالای فرهنگی چینی و بازاریابی آن به کار می‌رود و به جهانگردان کالای فرهنگی تولید چین عرضه می‌‌شود.

بنیانیان افزود: توسعه صنایع فرهنگی در کشور، مستلزم سرعت بخشی به فرآیند توسعه فرهنگی است و این فرایند ابتدا باید در بخش علمی آن آغاز شود.

رییس حوزه هنری گفت: حضور نیروی انسانی کارآمد و تخصصی شدن عرصه فرهنگی در کشور و همچنین گسترش مراکز پژوهشی و تحقیقاتی از دیگر علایم شکل گیری روند توسعه فرهنگی است و باید به آن توجه کرد.

او تاکید کرد: نگاه محدود مدیران ارشد اجرایی به مسایل فرهنگ و کاربرد آن موجب می‌شود آن‌ها نتوانند رسالت خود در این زمینه را به انجام رسانند، در واقع اگر هدف شکل گیری صنایع فرهنگی در کشور است، این اقدام باید از سطح مدیران ارشد اجرایی ابتدا تبدیل شود به تقاضا برای اصلاح کارکرد فرهنگی تمام دستگاههای اقتصادی، سیاسی، نظامی و اجتماعی و در روند پاسخ گویی به این تقاضای عرضه کارهای فرهنگی و هنری توسعه پیدا کند و نسل هنرمندان تازه احساس کنند می‌توانند زندگی مناسبی در عرصه هنر داشته باشند. در چنین  بستری، همزمان با تولید آثار هنری با کیفیت، صدور کالای هنری نیز آغاز خواهد شد و ما به جای انفعال در مقابل کالاهای هنری چینی به رقیبی مطرح تبدیل می‌شویم.

بنیانیان همچنین وابستگی به درآمدهای نفتی را از عوامل جلوگیری از توسعه و صنایع فرهنگی کشور برشمرد وگفت: پول نفت هر چند یک نعمت الهی است، اما اگر با مدیریت صحیح مصرف نشود مانع توسعه کشور می‌شود، زیرا وقتی به پول نفت وابسته می‌شویم، متغیر اصلی توسعه که انسان و دانش و فرهنگ اوست، دیده نشده و موجب می شود مدیران ارشد و میانی در فکر توسعه دانش و اصلاح فرهنگ کارکنان خود نباشند و تقاضایی هم برای کار فرهنگی و هنری به وجود نیاید ؛به همین دلیل نفت اکنون در جامعه ما عهده دار نقش منفی شده است.

رییس حوزه هنری افزود: عامل بعدی دموکراسی ناقصی است که اکنون تجربه می‌کنیم، زیرا آدم‌ها هر یک برای یک دوره 4 ساله می‌آیند و فعالیت‌هایی را برای 4 سال ارایه می‌کنند حتی بعضی از  وزرا افق کاری خود راکمتر از 4 سال ترسیم می‌کنند زیرا همیشه منتظر استیضاح مجلس هستند و در این شرایط تمام تلاش خود را به کار می برند تا کارهایی انجام دهند که به چشم بیاید.

وی ادامه داد: در این شرایط اگر حتی در حوزه فرهنگ هم مسوولیت داشته باشند ذهن شان متوجه تامین لوازم و بخش سخت افزاری عرصه فرهنگ است.در حالی که کتر فرهنگی یعنی پی گیری تحول در روح و روان مخاطبین برای اصلاح باورها و ارزش های ذهنی افراد است و این نیازمند ثبات مدیریتی است.

بنیانیان تاکید کرد: می‌توان تصور کرد که با پول نفت، کشور را پر از ابزار فرهنگی کرد ولی به جای فرهنگ اسلامی، فرهنگ غربی در آن جاری شود.

او با اشاره به اینکه اکنون پیشرفت های توسعه در کشور، دچار عدم تعادل است که نتیجه آن بروز انواع بحران های اجتماعی است، گفت: اگر می‌خواهیم دچار بحران نشویم، باید تلاش کنیم تا توسعه فرهنگی، سیاسی واقتصادی با هم پیشرفت کنند.